Przeciążenie żelazem zmniejsza miażdżycę u myszy z niedoborem apoE czesc 4

Skrawki oceniano pod kątem uszkodzeń po barwieniu hematoksyliną i eozyną przy użyciu obrazowania wspomaganego komputerowo i pakietu oprogramowania Optimas Image Analysis (Bioscan Inc., Edmonds, Washington, USA) (33). Immunocytochemiczne barwienie skrawków zatok aorty wykonano jak opisano wcześniej (33) z pewnymi modyfikacjami. Skrawki parafiny poddano deparafinizacji, przepłukano w PBS, inkubowano przez 10 minut w Peroxo-Block (Zymed Laboratories Inc., San Francisco, Kalifornia, USA) i gotowano w 0,01 M buforze cytrynianowym, pH 6,0 przez 10 minut. Skrawki inkubowano z króliczą anty-ludzką ferrytyną (rozcieńczenie 1: 100) (nr katalogowy 605 022, Roche Molecular Biochemicals Inc.) lub znakowaną peroksydazą chrzanową króliczą przeciwludzką aktynę mięśni gładkich (rozcieńczoną 1: 5) (DAKO Corp ., Carpinteria, Kalifornia, USA) przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Skrawki zostały opracowane przy użyciu zestawu Histomouse SP Kit (Zymed Laboratories Inc.) zgodnie z instrukcjami producenta. Preparaty wybarwiono kontrastowo hematoksyliną. Skrawki kontrolne traktowano bez pierwotnego Ab i wszystkie sekcje kontrolne pozostały wolne od produktów immunostainowych. Statystyka. Wartości podano jako średnią plus lub minus SEM. Różnice statystyczne określono za pomocą SYSTAT dla komputerów Macintosh (SYSTAT Inc., Evanston, Illinois, USA). Różnice statystyczne określono przy użyciu dwuczynnikowej ANOVA (die × czas). Analizy wielokrotnych porównań przeprowadzano za pomocą testu Tukeya na addytywność. Współczynniki korelacji Pearsona zastosowano do oceny korelacji. Niektóre różnice zostały określone za pomocą testu Student. Wartości P mniejsze niż 0,05 przyjęto jako statystycznie istotne. Wyniki Zmiany miażdżycowe są zmniejszone u myszy karmionych silnym żelazem. Wielkość zmian zatoki aortalnej była znacznie mniejsza dla myszy karmionych dietą wysokooelektryczną w porównaniu z myszami karmionymi dietą o niskiej zawartości żelaza we wszystkich punktach czasowych (Figura 1). Dwukrotne zmniejszenie średnich wartości obserwowano po 6 i 24 tygodniach, a spadek o 30% obserwowano po 12 tygodniach. Szybkość powstawania zmian u myszy karmionych żelazem wystąpiła w zmniejszonym tempie od 12 do 24 tygodni w porównaniu z 6 i 12 tygodniem, co sugeruje, że tempo postępu zmian zmniejszyło się wraz ze wzrostem poziomu żelaza. Ogólna architektura uszkodzeń myszy z obu grup żywieniowych była podobna i wykazała główne obszary składające się z makrofagów i tkanki martwiczej z włóknistymi kapslami komórek mięśni gładkich (dane nie pokazane). Ta kompozycja jest typowa dla apoE. /. myszy (26, 27). W związku z tym żywienie dietą wysokowartościową indukowało wczesną redukcję obszaru zmiany, która utrzymywała się przez 24 tygodnie. Ryc. Strefa uszkodzenia zatoki aortalnej dla apoE. /. myszy karmione dietami o niskiej zawartości żelaza (0,02%) i żelaza (2%) przez 6, 12 i 24 tygodnie. Wartości oznaczają średnią plus lub minus SEM dla n = 10 myszy w każdym punkcie czasowym. Obszary uszkodzeń określono przy użyciu komputerowej analizy morfometrycznej. Standardowe słupki błędów mieszczą się w symbolach w niektórych przypadkach. AP = 0,027; BP = 0,016; CP = 0,0001. Masywne przeciążenie żelazem występuje u myszy karmionych 2% żelazem karbonylowym. Dowody na zwiększenie ilości żelaza w ciele obserwowano już po 6 tygodniach dla 2% myszy karmionych żelazem karbonylowym (Tabela 1). Zawartość żelaza w wątrobie i śledzionie była odpowiednio 13-krotnie i trzykrotnie wyższa w przypadku wysokiego żelaza w porównaniu z niskimi myszami karmionymi żelazem (P <0,0001), a różnica ta utrzymywała się na poziomie 12 (wątroba, śledziona, P <0,001). i 24 tygodnie (wątroba, P <0,001). Stężenia żelaza w surowicy po 12 tygodniach i 24 tygodniach były dwukrotnie wyższe w przypadku karmienia wysokoporowatą żelazą w porównaniu z myszami karmionymi niskim żelazem (P <0,0004). Transferryna była całkowicie nasycona żelazem w 12 i 24 tygodniu (odpowiednio 97% i 94% nasycenia). Zawartość żelaza w sercu była istotnie większa w przypadku myszy karmionych żelazem niż u myszy o niskiej zawartości żelaza w 12 tygodniu. Masy ciała myszy karmionych niskimi i wysokimi dawkami żelaza przez 24 tygodnie nie różniły się istotnie. Tabela Parametry żelaza i żelaza w surowicy dla apoE. /. myszy karmione 0,02% i 2,0% dieta żelazowa Zwiększeniom w magazynach tkanek żelaznych zwykle towarzyszy wzrost pierwotnego białka magazynującego żelazo, ferrytyny. Poziom białka ferrytyny, oznaczany ilościowo metodą immunoblottingu (ryc. 2), był istotnie wyższy w wątrobie i surowicy od myszy karmionych dietą 2% żelaza niż z kontroli, co było zgodne ze wzbogaceniem w tkankę żelazną. Białko ferrytynowe w tkance aorty było porównywalne między grupami żywieniowymi. Jednak z powodu małej ilości tkanki trudno było ocenić zawartość ferrytyny aortalnej. Figura 2 Kwalifikacja białka ferrytyny. Próbki wątroby, surowicy i aorty pobierano od myszy karmionych dietą 0,02% i 2% żelaza przez 24 tygodnie (n = 5 myszy na grupę). Tkanki wątroby i aorty zostały zhomogenizowane bezpośrednio w odczynniku izolującym z Tripure, a podwielokrotności 50 .g białka z wątroby, 5 .g białka z tkanki aortalnej lub 10 .l surowicy zostały poddane SDS-PAGE i przeniesione na membrany nitrocelulozowe [podobne: tabcin ulotka, przychodnia góra kalwaria, turnusy rehabilitacyjne krynica zdrój ] [przypisy: laremid ulotka, disnemar xylo, tabcin ulotka ]